SOFİSTİK

Abid kişi bu duruma öfkelendi,baltasını omzuna alarak o ağacı kesmek için yola koyuldu.İblis,yolda bu abidi yaşlı bir adam kılığında karşıladı ve aralarında şu konuşma geçti:İblis:

-Allah sana rahmet eylesin!Nereye gidiyorsun böyle?Abid:

-Falanca yerdeki insanların  Allahu Tealayı bırakıp da ibadet etmekte oldukları ağacı kesmeye gidiyorum!İblis:

-O ağacın kesilmesinden sana ne!Neden ibadetini ve nefsinle ilgilenmeyi bırakıp da başka şeylerle uğraşıyorsun?Abid:

-O ağacı kesmek de benim ibadetimin bir parçasıdır!İblis:

-Ben de o ağacı kesmene izin vermeyeceğim!dedi ve bunun üzerine abid ile İblis orada kapıştılar.Abid onu kaldırıp yere vurdu ve göğsü üzerine oturdu.Bunu üzerine İblis "Beni salıver,sana diyeceklerim var!dedi.Abid İblisi bırakınca şöyle dedi:

-Behey adam!Allhu Teala seni bu işle sorumlu tutmamış,bunu sana farz kılmamıştır!Sen Peygamber misin?

-Hayır!

-Öyleyse ağaca tapanlardan dolayı senin bir sorumluluğun olmaz.Senin onları bırakıp ibadetinle meşgul olman gerekir.Allahu Teala'nın yeryüzünde çok sayıda peygamberi var.Eğer isterse,o ağacı kesmek için peygamberlerden birini onlara gönderirdi.Abid:

-Benim o ağacı mutlaka kesmem gerekir!

Bunun üzerine İblis tekrar abid ile kapıştı;abid bir defa daha İblis'i mağlup ederek ğöğsü üzerine oturdu.İblis,abidi yenecek güçte olmadığını ve ona karşı hakimiyet kuramadığını görünce şöyle dedi:

-Ey kişi,aramızdaki bu meseleyi çözecek bir teklifim var;bu senin için daha hayırlı ve yapmak istediğin şu işten senin için daha yararlıdır."Abid:

-Teklifin nedir?İblis:

-Beni bırak da söyleyeyim!

Abid İblis'i bırakınca,şöyle dedi:

-Sen fakir bir adamsın,hiçbir şeyin yok;bu halinle insanlara yük oluyorsun,senin geçimini onlar temin ediyorlar.Din kardeşlerine ihsanda bulunmak,komşularına birşeyler vermek,halini biraz düzelterek bolluk içinde olmak ve insanlara muhtaç olmaktan kurtulmak istersin herhalde!Abid:

-Elbette isterim!

-Sen bu ağacı kesmekten vazgeç,geri dön.Buna karşılık ben de her gece senin yastığının altına iki altın bırakacağım.Sabahleyin kalktığında onları alır istediğini yaparsın.Kendin ve ailen için harcar,din kardeşlerine sadaka verirsin.Böyle yapmak,toprak üzerinde dikili duran bir ağacı kesmekten,hem senin için hem de müminler için daha hayırlıdır;çünkü o ağacı kesmenin ne ona ibadet edenlere bir zararı olur,ne de müminlere bir faydası dokunur."

Abid,ihtiyarın söylediklerini düşündü ve ve kendi kendine:"İhtiyarın söyledikleri doğru.Ben bir peygamber değilim ki, bu ağacı kesme sorumluluğum olsun.Bu ağacı kesmeyi bana Allahu Teala emretmiş değil ki,onu kesmemekle Allah'a isyan etmiş olayım.Bu,benim kendi kendime yaptığım fazladan bir iş.Ağacın dikili kalmasının tevhid inanacında olanlara ne zararı var ki!Ama şu ihtiyarın söyledikleri insanların geneli için faydalı!"

Daha sonra abid ile ihtiyar konuştukları şey üzerinde anlaşma yaptılar,ihtiyar sözünde duracağına yemin etti.Abid ibadethanesine geri döndü.Sabahleyin kalktığında iki altını başucunda gördü ve hemen aldı.Ertesi gün aynı şekilde altınları aldı.Ancak üçüncü günü kalktığında bir şey bulamadı;ertesi gün oldu,baktı yine bir şey yok!Bunun üzerine  abid öfkelendi,tekrar baltasını omzuna alarak yola çıktı.Ağacı kesmeye kararlı bir şekilde,kendi kendine:"Dünyalığımı kaybettim,ama ahiret işini asla bırakmayacağım!"dedi.

Yolda,yine bir ihtiyar kılığında İblis onu karşıladı ve:

-Nereye gidiyorsun?diye sordu;abid:

-Şu ağacı kesmeye!dedi;İblis:

-Yalan söylüyorsun,vallahi onu kesmeye senin gücün yetmez!Bunun için sana yol vermem!

Bunun üzerine ilk seferde olduğu gibi abid onunla kapıştı;ama heyhat!İblis onu tuttuğu anda bir kuş gibi yere serdi,abidin göğsü üzerine oturdu ve:

-Ya bu işten vazgersin,yada seni burada keserim!dedi.

Abid,ihtiyara baktı ve ona gücünün yetmeyeceğini anlayınca:

-Ey ihtiyar,beni yendin!Beni bırak da,ben seni ilk defa karşılaşmamızda nasıl yenmiştim;şu işin aslını bana bir anlatıver,şimdi neden yenildim?dedi;İblis onu bıraktı ve bunun sebebini şöyle açıkladı:

-Sen ilk defasında Allahu Tealanın rızasınu kazanmak için öfkelenmiş,ahiret kazancı elde etmek için yola çıkmıştın.Bu yüzden Allahu Teala beni senin emrine verdi ve beni mağlup ettin.Ama bu seferinde nefsin için öfkelenerek yola çıktın;Alklahu Tealala da beni sana musallat etti ve ben de seni yendim."

İşte amellerimizi ifsata uğratmamımızın etkisi bu niyet bozukluğu ve dış etkilere kulak vermemizdir.